jEvELyN

O kay bilis naman
Magsawa ng puso mo
Ganyan ka ba talaga
Bigla nalang naglalaho

Rebound mo lang pala ako

Hindi ko maiwasang mag-isip, malito at higit sa lahat ang matakot ng may pag-aalala.

Kay saya ko nitong mga nakaraang araw, higit lalo noong nakaraang biernes, ngunit tila ang lahat ay sadyang may kapalit.  Mula kaninang umaga sa aking paggising kakaibang lungkot ang bumabalot sa aking puso.  Hindi magawang itago ang naradama kong ito.  Pilit kong binibigyang buhay ang pagak kong mga tawa, nagsisikap magsaya ngunit hindi kayang magtimpi at muling naluluha.

Bakit hindi kayang angkinin ang ganap at wagas na kaligayahan?

Bakit kay hirap daanin sa biro ang lahat?  At tama bang gawing biro ang sakit na nadarama?

Minsan pa ako’y nangungulila, naghahanap at pagkaminsa’y nadarapa, hanggang kailan magpupumilit ang nagpupuyos kong kalungkutan?  Patuloy bang babalong ang luhang dala ay kapighatian?

it felt so heavy
right at the center of my body
i cannot breathe
lying flat on the sheet
just blurred eyesight
filled with fright
haunted by memories
so clear, so real
weeping silently
chasing my sanity
embraced by loneliness
struggling yet toothless
too much pain
i am truly in vain
can’t even bear a single tear
totally despair
suffocated as i wrestled
until my soul weakened

- chingkit_007 -
    oct 03 ‘07